24-08-06

 

Sommige plaatsen herinneren jou nog.
De sprietjes gras en de krekels
ademen nog steeds het ritme
van jouw ademhaling
het zand voelt nog onze lijven
kleine korreltjes en keitjes
kreunden bij ons samenzijn
het geheugen van mijn huid
voelt nog steeds het prikken
van zand en gras
en ik herinner me nog perfect
die momenten dat ik hier met jou was
maar zand waait verder
gras verdord
net zoals ik verder reis
doodga en opnieuw geboren word
maar ik weet; jij was hier, bij mij
en een glimlach blijft me bij

22:39 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.