28-01-07

reisverhaal deel 2; 3 januari

(dit wordt een lang verslag...)

Middernacht in België, 4u30 in India.
We zijn aangekomen in Mumbai (Bombay)! Als ik uit het vliegtuig stap, adem ik diep de kruidige geuren in.
Het eerste wat ik zie zijn rolstoelen, modellen uit de jaren 50, om de minder mobielen van het vliegtuig te halen. Ik vraag me even af of ik op een luchthaven ben of in een vreemd ziekenhuis waar de tijd is blijven stilstaan.

B en ik gaan op zoek naar het vliegtuig naar Trivandrum. We vragen hulp aan een luchthaven bewaker (die er uitzag als een militair, met een geweer dat bijna groter is dan hij zelf!) Hij stuurde ons naar één of andere locatie "go straight, then right, then left, go straigt again, then the stairs to the left"
Het duurde een hele tijd voor we gevonden hadden waar we moesten zijn. En daar was er "iets" aan de hand. Het leek wel een rel, maar aangezien alles zich in het Hindi afspeelde hadden we er het raden naar.
We negeerden de chaos en vroegen om uitleg bij het kantoortje van Air India. En dan werden we terug naar het begin gestuurd.... Naar een ander kantoortje...
Dan begon de pret. Er stonden massas gestrande mensen bij die balie. We duwden ons ertussen en vroegen om uitleg. In gebrekkig engels vertelde een man ons dat we onze bagage moesten ophalen (en geloof me, indische luchthavens zijn een doolhof!) en dan nog "iets" doen.
Toen we links de trappen wilden afdalen werden we weer tegengehouden door nog zo'n bewaker met een veel te groot geweer "you are not permitted to go downstairs!"
We haalden er iemand van Air india bij en hij en de bewaker stonden lang te praten in het Hindi. Na een lang gesprek vertelden ze ons heel kort dat we een andere route moesten nemen... Ze moesten het drie keer herhalen voor we het doorhadden. De vermoeidheid begon zijn tol te eisen.
We kwamen uiteindelijk bij nog een andere balie, toonden onze reispassen en vroegen nog eens waar we onze bagage moesten ophalen. De man zei rechts tegen B en een vrouw zei links tegen mij. (na overleg tussen die twee moesten we toch naar rechts)
In die gang werden we weer tegengehouden door een bewaker (veel te veel bewakers!) die ons niet wou doorlaten. Hij deed een heel verhaal over de bagage, maar we luisterden niet meer en liepen gewoon door (gelukkig kwam hij niet achter ons aan)
En dan de eerste meevaller! Onze bagage stond er!!!
Nu moesten we het kantoortje van Air India vinden, voor de binnenlandse vluchten. Weer een lange zoektocht, met veel bewakers om de weg te vragen...
de herboeking ging redelijk vlot, tot ze ons vertelden dat we de "coach" moesten nemen naar de andere (domestic) airport.  Wij gingen dus op zoek naar een man met een bordje "coach" op zijn hemd... Maar een coach is dus een soort busje... Waarom noemen ze het niet gewoon bus???
Tijdens de zoektocht besefte ik bij mijn eerste toiletbezoek dat ik in India was. Ik duwde de deur naar de toiletten open en struikelde bijna over een bedelaar. Binnen lagen er nog zeker tien anderen te slapen... (ja, ik heb mijn plas opgehouden)
We besloten in een kamertje op de "coach" te wachten en ons op te frissen (lees: sandalen aandoen) .
Gelukkig kwam de coach snel. We reden door de nachtelijke straten van Bombay en werden na een half uurtje afgezet bij de achterkant van de nationale luchthaven. (ik zeg er niet bij hoe lang het duurde voor we de ingang/voorkant gevonden hadden...)
ondertussen was het al 6.30u plaatselijke tijd. B en ik waren al 18u wakker...
We gingen op zoek naar een drankje en zagen een verkoper in zijn kraampje slapen. "goodmorning, can we buy a drink please?"
Terwijl ik nadacht over wat ik wou drinken, besefte ik weer dat ik in india was. Afdingen? Of toch niet? Toch wel! Het zou een goede oefening zijn.
En dan kwam les 1: op luchthavens staan de prijzen vast!
Buiten in de warmte dronken we wat en zagen we onze eerste zwerfhond.

Normaal zou onze vlucht naar Trivandrum om 10u vertrekken. We gingen op zoek naar het departure-gedeelte van de luchthaven. (snel gevonden! Oef!)
We bemachtigden twee zeteltjes en probeerden wat te rusten (wat niet meevalt in een indische luchthaven!)
rond 9u ging ik nog eens naar het bord kijken. en in plaats van 10u stond er 11.30u op het bord...
Nog langer wachten dus. Ik belde even naar S (de vriendin in Trivandrum) en werd overstelpt met medelijden.
En dan begon de pret.
Elke keer als ik naar het bord ging kijken veranderde er iets...
11.30u werd 14.30u
dan 16u
B en ik zaten op de rand van een zenuwinzinking.
Plots kwam een dametje in sari ons vertellen dat we naar een 5-sterren hotel mochten gaan. Met een "coach" (gelukkig wisten we al wat dat was) werden we naar een poepchic hotel gebracht, met ongelofelijk veel eten!
Maar B en ik kregen door de vermoeidheid geen hap door onze keel...

Terug op de luchthaven gingen we direct weer naar het bord kijken. geen 16u...
16u45!!!
Rond 16u besloten we in te checken en zaten we te wachten tot het onze beurt was om door de security check te gaan. B ging nog eens naar het bord kijken en dan gebeurde het. Geen 16.45u....
17.45u....
B kreeg een inzinking en werd door een luchthavenassistente naar een apart kamertje gebracht. Ik verwittigde S (voor de ik-weet-niet-hoeveelste keer die dag) dat we weer vertraging hadden.
Maar om 17.15u mochten we door de security check!!!
EINDELIJK!!!
Nog twee uurtjes vliegen!
In Trivandrum haalden we snel onze bagage op en buiten stond S op ons te wachten! In sari! Ze zag er prachtig uit! We kregen een bloemenkrans en bindhi's op ons voorhoofd. Een taxi bracht ons naar haar appartementje.
B en ik waren doodop.
maar ons ontvangstcomité stond al klaar. MUGGEN!!!! (en gekko's! en een kakkerlak...)
S liet ons slapen en wij pakten snel wat dingetjes uit om dan in bed te kruipen.
Net voor ik in slaap viel wou ik nog een smsje sturen naar het thuisfront.
Met mijn zaklamp ging ik op zoek naar mijn gsm. En in de zijkant van het lichtschijnsel zag ik iets bewegen. Ik gilde!!! (en ik kan luid gillen!)
De buurman kwam ons appartement binnenvallen "what happend? Did somebody get hurt?" nooooo COCKROACH!!!
Lance (de buurman dus) verwijderde de kakkerlak "don't worry, it's probably the only cockroach in India"
en ik viel als een blok in slaap....

16:43 Gepost door *** | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

ja, zulke landen, da's aanpassen ... alles gaat trager... minder efficient... je moet meegaan met de flow en volledig ontstressen, en de insecten graag zien, anders haal je het nie :-)

Gepost door: roedi | 28-01-07

hmmm, dat beloofd...

Gepost door: soet | 29-01-07

De commentaren zijn gesloten.