31-01-07

reisverhaal deel 5; 6 januari

4u 's morgens/ 's nachts... De nachtelijke tempelzangers hebben een nieuwe leadzanger... grmbl....
Ok, nog eens omdraaien en proberen verder te slapen.

Toen B en ik opstonden was S weeral weg. En alweer lag er briefje op ons te wachten. De volgende Indische opdracht: "kun je naar de supermarkt gaan?"
Ons boodschappenlijstje bestond uit bananen, bananenchips en WATER! Veel water!
In de supermarkt verbaasde ik me over de grote hoeveelheid (luxe)producten. Er was zelfs chocolade van ferrero rocher (voor 400rs)!
Maar de luxedingetjes lieten we staan. Direct naar de fruithandel dus!

En alles zag er zooo lekker uit:

fruitwinkel

 

Maar we bleven braaf bij ons lijstje. Misschien volgende keer toch maar een ananasje meenemen... ;)

De terugweg naar het appartementje was ook best avontuurlijk. Naast de eerste heilige koe die we zagen, besloot Balleke (de zwerfhond met ballen! ;)) ons de weg te versperren. Ok, ik hou van honden, maar zwerfhonden met hun nekhaar recht is toch nog iets anders dan mijn dikke luie hond thuis. Gelukkig kwam een buurvrouw (met stok!) ons te hulp. Zou ze ooit eens op zijn ballen geslaan hebben?
We renden snel het appartement binnen, namen weer een rickshaw naar het strand.
Voor we bij serenity aankwamen werden we een winkel binnengelokt. En wat voor een winkel! JUWELEN!
B en ik besloten elk om een paar oorringen te kopen, en de verkoper bleef maar zakjes en doosjes met oorringen uithalen. De laatste keer dat ik me zo voelde was ik acht jaar, denk ik. Ik was in een grote snoepwinkel met neon-verlichting beland...
En nu kwam alles terug! "Kids in a candystore!" graaiend in bakjes, zakjes en doosjes.
En ja, we hebben elk iets gekocht, hoe zou jij (als vrouw dan) zelf zijn?

In serenity raakten we aan de praat met een nederlandse indier, en zijn vader had één van de duurste hotels aan het strand. Altijd interessant om zo iemand bij je contacten te hebben. Je weet nooit, bij de volgende kakkerlakkeninvasie ofzo?

B en ik besloten de dijk af te slenteren op zoek naar S. Ontelbare keren moesten we "no thank you" zeggen, tegen winkeliers die de blanke meisjes iets wilden verkopen: "have a look in my shop! Very cheap! For you i make a special price"... (rennen!)

Wat later liepen we S tegen het lijf. Ze wou ons voorstellen aan een vriend van haar, Radja genaamd.
In zijn winkeltje ging een vreemde sfeer, maar ik was blijkbaar de enige die er last van had.
Na een kort gesprekje besloot hij B te behandelen met tempelschalen. Na de "treatment" bleef B nog enkele minuten doezelen en hij kwam naar mij: "did you see the light in B?"
Euhm, ik wist dat India spiritueel was, maar ik ben nog altijd een europese vrouw, die volgegoten is met scepticisme en die het rationele de bovenhand laat nemen.
Om Radja niet te kwetsen begon ik ongelofelijk rond de pot te draaien. "ik was zo bezig met het geluid van de tempelschalen dat ik wegdoezelde en niet echt op B gelet had en blablabla..."
Gelukkig was hij blij met dat antwoord.
Toen B wakker was, ging het gesprek gewoon verder en plots, uit het niks, kwam hij naar mij en begon hij mijn hoofd en nek te masseren. Ik heb niks tegen massages dus ik liet hem zijn gang gaan. Nadien vertelde hij me dat hij mijn gedachten gelezen had en gezien had dat ik ook "iets" wou.
Ik durfde hem niet te vertellen dat ik aan het denken was of we op dit late uur nog een rickshaw zouden kunnen krijgen, wat ik straks zou eten, en of mijn oorringen zouden passen bij die éne bruine top....
(ja, in mijn gedachten ben ik nogal een hak op de tak persoontje)
En wederom draaide ik rond de pot, en vertelde hem dat ik misschien onbewust wel "iets" wou, maar dat ik er niet concreet aan gedacht had, enz enz...
gelukkig verlieten we nadien die winkel.
Ik wist (en weet) dat India spiritueel is. Dat vind ik ook één van de mooiste dingen aan dat land. Maar gedachten lezen vind ik er persoonlijk net iets over. Ik geloof in de kracht van kruiden, massages en ayurveda. Maar gewoon niet in gedachtenlezen PUNT.
B en S waren in een soort roes toen ze bij hem buitenkwamen, dus viel ik hen niet lastig met mijn gedachten.
Ik ging naar een Indisch meisje dat ik had leren kennen, Lekshmi zodat ik eventjes terug met beide voeten op de grond stond. Hun leven is hard, maar zij lacht altijd! Ze heeft dan ook het schattigste kind van heel Kovalam.

lekshmiandpooja

 



Voor mij is dit echt India. Samen met de lokale bevolking 's avonds op het strand zitten, een theetje drinken en praten.
Niks noppes gedachten lezen. Gewoon samenzijn en genieten van de onvoorstelbare gastvrijheid!

Toen ik echter in mijn bedje lag, rook ik weer de kruidige olie van mijn massage. Ik heb nog nooit zo goed geslapen.
Maar massagetechnieken zijn nog iets anders dan gedachten lezen.
Misschien moet ik nog eens teruggaan en de proef op de som nemen.
Of misschien moet (in plaats van rickshaws nemen en supermarktjes bezoeken) mezelf uitdagen om voor meer spiritualiteit open te staan?

19:02 Gepost door *** | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-01-07

reisverhaal deel 4; 5 januari

Wat duurt het toch lang voor ik in slaap kan vallen. Jetlag is toch maar iets vreemd.
Ik hoorde zelfs het tempelgezang (elke morgen rond 5u!). Het heeft wel iets sereens, gelukkig viel ik daardoor in slaap.
Om 12u opstaan (wat een zalig vakantiegevoel!) en ontbijten met schattige minibanaantjes. Mjam! Ze smaken zo zoet! De binnenkant lijkt bijna op bananenjam. Overheerlijk!
Op de salontafel lag een kort briefje van S: "ik zit in serenity, neem een rickshaw alsof je er elke dag een neemt: vraag om je naar lighthouse beach te brengen en betaal zo'n 30rs" (ter informatie, 50rupee is ongeveer één eurootje)
Ok, een rickshaw dus. We strompelden de buitentrap af, slopen langs een slapende straathond met de grootste ballen die ik ooit gezien had en dan stonden we op de straat.
Volgende belangrijke les: de auto's rijden LINKS en stoppen niet voor voetgangers.
We kregen snel een rickshaw te pakken (zij stopten immers voor ons: "rickshaw ma'dam?") en slenterden over het strand naar serenity.
Het strand is prachtig! Goudgeel, heet, zalig warm water, een ouderwetse vuurtoren op de rotsen, ... PARADISE!

strand1klein



We installeerden ons op een terrasje om ten volle te kunnen genieten van het zicht. En ons zicht werd enkel verstoord door leurders, met fake sigaretten, trommels, mandjes, wereldkaarten, stickers, speelgoedslangen en als kers op de taart de sunglasses-man "Sunnnnnnnglassesssssssss, readingglassessssssss"

S wou ons helpen op onze plooi te komen, en hoe doe je dat beter dan vrouwen enkele leuke winkeltjes te laten zien. Mijn allereerste aankoop was een paar oorringetjes (350 rs in plaats van 450! niet slecht voor een eerste keer afdingen é?)
En nadien kocht ik nog wat kleren, want dat had ik dus niet mee. Gelukkig maar, want de kleren zijn er prachtig en spotgoedkoop. Voor zo'n 600 rs (12€) kocht ik mijn eerste outfit: een top, een sjaal en een broek.
Want hoewel we als toeristen aankwamen, wilden we er toch op een indische manier bijlopen: de enkels bedekt (lange lichte broek) en de schouders en borst bedekt (sjaal) en natuurlijk het haar in een staartje. Zo sexy (ehum)

En dan, als kers op de taart, eten in een restaurantje dat vol had moeten zitten met hippy's: Sea Bee! Vrolijke kleuren, heerlijk geurende bloemen op tafel, een grappige kelner en het lekkerste eten dat ik ooit geproefd heb!
Chicken 65, garlic scampi's en plain rice met drankjes voor amper 300rs!
Ik ben echt in het paradijs!

seabeeklein

 

14:42 Gepost door *** | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

29-01-07

reisverhaal deel 3; 4 januari

(en nu het kortste verslag ooit :p)

Ik werd wakker van de zon op mijn gezicht. Mmm, wat is het hier lekker warm! Slaapdronken stond ik op en ik zag twee vertrouwde gezichten in hun pyama zitten. Ontbijt met overheerlijke groene thee.
Meer hoef ik trouwens niet. Acclimatiseren is niet alles.
S haalde boodschappen (jeuj een kadootje voor mij! een antimuggenmachine!)
en ging dan naar het strand. En B en ik? Wij deden nog een dutje!
Toen ik weer wakker werd was het al 19u en pikdonker. Nog iets waar ik aan moet wennen. De nacht valt hier supersnel. In tien minuten verdwijnt de zon en wordt het zwart, met enkel het licht van de vuurturen op de achtergrond (elke 17 seconden om precies te zijn :p)
Ik installeerde me in de zetel met een kopje thee, toen er plots iets groot rakelings langs mijn hoofd vloog.
Voorzichtig gluurde ik naar de muur achter me. Er zat een vreemde grote donkere plek op de muur. Een vlinder? Zo groot? Neen dat kan niet.
Stapje voor stapje schuifelde ik dichterbij. (ik was al gerustgesteld dat het geen kakkerlak kon zijn)
En wat was het? Een vleermuis. En wat voor een vleermuis! zo'n 25 cm groot en met een vleugelspanwijdte van zo'n halve meter...
Ok, wat zou ik doen? Buitenjagen? Of de fruitmand in zijn nabijheid zetten en gewoon terug in mijn bed kruipen?
Ik koos voor optie twee.
Nog snel wat smeren met anti-jeukcremetjes, wegduiken onder het muskietennet en *zzzzzz* Slaapwel gekkotje boven mijn bed! Eet maar lekker veel muggen op!

Night night! Don't let the cockroach bite! (or the musquito's, the bat's, the spiders of de rest van de lokale fauna)

14:11 Gepost door *** | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

28-01-07

reisverhaal deel 2; 3 januari

(dit wordt een lang verslag...)

Middernacht in België, 4u30 in India.
We zijn aangekomen in Mumbai (Bombay)! Als ik uit het vliegtuig stap, adem ik diep de kruidige geuren in.
Het eerste wat ik zie zijn rolstoelen, modellen uit de jaren 50, om de minder mobielen van het vliegtuig te halen. Ik vraag me even af of ik op een luchthaven ben of in een vreemd ziekenhuis waar de tijd is blijven stilstaan.

B en ik gaan op zoek naar het vliegtuig naar Trivandrum. We vragen hulp aan een luchthaven bewaker (die er uitzag als een militair, met een geweer dat bijna groter is dan hij zelf!) Hij stuurde ons naar één of andere locatie "go straight, then right, then left, go straigt again, then the stairs to the left"
Het duurde een hele tijd voor we gevonden hadden waar we moesten zijn. En daar was er "iets" aan de hand. Het leek wel een rel, maar aangezien alles zich in het Hindi afspeelde hadden we er het raden naar.
We negeerden de chaos en vroegen om uitleg bij het kantoortje van Air India. En dan werden we terug naar het begin gestuurd.... Naar een ander kantoortje...
Dan begon de pret. Er stonden massas gestrande mensen bij die balie. We duwden ons ertussen en vroegen om uitleg. In gebrekkig engels vertelde een man ons dat we onze bagage moesten ophalen (en geloof me, indische luchthavens zijn een doolhof!) en dan nog "iets" doen.
Toen we links de trappen wilden afdalen werden we weer tegengehouden door nog zo'n bewaker met een veel te groot geweer "you are not permitted to go downstairs!"
We haalden er iemand van Air india bij en hij en de bewaker stonden lang te praten in het Hindi. Na een lang gesprek vertelden ze ons heel kort dat we een andere route moesten nemen... Ze moesten het drie keer herhalen voor we het doorhadden. De vermoeidheid begon zijn tol te eisen.
We kwamen uiteindelijk bij nog een andere balie, toonden onze reispassen en vroegen nog eens waar we onze bagage moesten ophalen. De man zei rechts tegen B en een vrouw zei links tegen mij. (na overleg tussen die twee moesten we toch naar rechts)
In die gang werden we weer tegengehouden door een bewaker (veel te veel bewakers!) die ons niet wou doorlaten. Hij deed een heel verhaal over de bagage, maar we luisterden niet meer en liepen gewoon door (gelukkig kwam hij niet achter ons aan)
En dan de eerste meevaller! Onze bagage stond er!!!
Nu moesten we het kantoortje van Air India vinden, voor de binnenlandse vluchten. Weer een lange zoektocht, met veel bewakers om de weg te vragen...
de herboeking ging redelijk vlot, tot ze ons vertelden dat we de "coach" moesten nemen naar de andere (domestic) airport.  Wij gingen dus op zoek naar een man met een bordje "coach" op zijn hemd... Maar een coach is dus een soort busje... Waarom noemen ze het niet gewoon bus???
Tijdens de zoektocht besefte ik bij mijn eerste toiletbezoek dat ik in India was. Ik duwde de deur naar de toiletten open en struikelde bijna over een bedelaar. Binnen lagen er nog zeker tien anderen te slapen... (ja, ik heb mijn plas opgehouden)
We besloten in een kamertje op de "coach" te wachten en ons op te frissen (lees: sandalen aandoen) .
Gelukkig kwam de coach snel. We reden door de nachtelijke straten van Bombay en werden na een half uurtje afgezet bij de achterkant van de nationale luchthaven. (ik zeg er niet bij hoe lang het duurde voor we de ingang/voorkant gevonden hadden...)
ondertussen was het al 6.30u plaatselijke tijd. B en ik waren al 18u wakker...
We gingen op zoek naar een drankje en zagen een verkoper in zijn kraampje slapen. "goodmorning, can we buy a drink please?"
Terwijl ik nadacht over wat ik wou drinken, besefte ik weer dat ik in india was. Afdingen? Of toch niet? Toch wel! Het zou een goede oefening zijn.
En dan kwam les 1: op luchthavens staan de prijzen vast!
Buiten in de warmte dronken we wat en zagen we onze eerste zwerfhond.

Normaal zou onze vlucht naar Trivandrum om 10u vertrekken. We gingen op zoek naar het departure-gedeelte van de luchthaven. (snel gevonden! Oef!)
We bemachtigden twee zeteltjes en probeerden wat te rusten (wat niet meevalt in een indische luchthaven!)
rond 9u ging ik nog eens naar het bord kijken. en in plaats van 10u stond er 11.30u op het bord...
Nog langer wachten dus. Ik belde even naar S (de vriendin in Trivandrum) en werd overstelpt met medelijden.
En dan begon de pret.
Elke keer als ik naar het bord ging kijken veranderde er iets...
11.30u werd 14.30u
dan 16u
B en ik zaten op de rand van een zenuwinzinking.
Plots kwam een dametje in sari ons vertellen dat we naar een 5-sterren hotel mochten gaan. Met een "coach" (gelukkig wisten we al wat dat was) werden we naar een poepchic hotel gebracht, met ongelofelijk veel eten!
Maar B en ik kregen door de vermoeidheid geen hap door onze keel...

Terug op de luchthaven gingen we direct weer naar het bord kijken. geen 16u...
16u45!!!
Rond 16u besloten we in te checken en zaten we te wachten tot het onze beurt was om door de security check te gaan. B ging nog eens naar het bord kijken en dan gebeurde het. Geen 16.45u....
17.45u....
B kreeg een inzinking en werd door een luchthavenassistente naar een apart kamertje gebracht. Ik verwittigde S (voor de ik-weet-niet-hoeveelste keer die dag) dat we weer vertraging hadden.
Maar om 17.15u mochten we door de security check!!!
EINDELIJK!!!
Nog twee uurtjes vliegen!
In Trivandrum haalden we snel onze bagage op en buiten stond S op ons te wachten! In sari! Ze zag er prachtig uit! We kregen een bloemenkrans en bindhi's op ons voorhoofd. Een taxi bracht ons naar haar appartementje.
B en ik waren doodop.
maar ons ontvangstcomité stond al klaar. MUGGEN!!!! (en gekko's! en een kakkerlak...)
S liet ons slapen en wij pakten snel wat dingetjes uit om dan in bed te kruipen.
Net voor ik in slaap viel wou ik nog een smsje sturen naar het thuisfront.
Met mijn zaklamp ging ik op zoek naar mijn gsm. En in de zijkant van het lichtschijnsel zag ik iets bewegen. Ik gilde!!! (en ik kan luid gillen!)
De buurman kwam ons appartement binnenvallen "what happend? Did somebody get hurt?" nooooo COCKROACH!!!
Lance (de buurman dus) verwijderde de kakkerlak "don't worry, it's probably the only cockroach in India"
en ik viel als een blok in slaap....

16:43 Gepost door *** | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

27-01-07

Reisverhaal, deel 1: 2 januari

Om vijf uur opstaan... Veel te vroeg.
Om zes uur B ophalen... Allebei vermoeid van oudejaar en weinig geslapen van de zenuwen.
Nu nog drie uur rijden naar Parijs.
We komen precies op tijd aan. Op het bord staat onze vlucht naar Bombay! 11.30u!
We laten onze bagage inchecken en daar krijgen we direct te horen dat onze vlucht vertraging heeft. Hij wordt verwacht om 14.30u...
Snel nog iets eten en dan toch maar door de security check. Spannend! Ik moest zelfs mijn schoenen uitdoen.

We wandelen wat rond in de taxfree shops en plots krijg ik last van vliegangst... (mijn eerste vlucht é) Gelukkig kon B me kalmeren.
Bij onze gate was er nog minder goed nieuws. Onze vlucht zou pas om 16u aankomen. Er was blijkbaar "iets" gebeurd in Amerika, waardoor er vertraging was. Veel later vernamen we dat het gewoon mist was... (ja, wie zou er niet aan bomaanslagen denken?)
Na uren wachten kwam ons vliegtuig eindelijk aan! Ik was al doodmoe en besefte amper dat ik ging vliegen. De handbagage werd in de opbergruimte gepropt en ik nam plaats naast een indische vrouw. Ze vertelde over haar schoonfamilie in New Jersey, het lange wachten, Kerala, ...
En ik? Ik wou enkel slapen.
Het vliegtuig steeg op en mijn vliegangst was verdwenen. Het was allemaal nergens voor nodig.
Ik doezelde in en de rest van de vlucht ging in een roes aan me voorbij.

Nog enkele bedenkingen:
- er werd ontelbaar veel op het belletje voor de stewardessen geduwd, maar ze kwamen dus NOOIT langs! Uiteindelijk ben ik zelf maar om een drankje gegaan.
- vliegtuigeten is GOOR! (zou het echte indische eten ook zo zijn?)

Morgen landen we in Bombay... Ik ben benieuwd!

14:16 Gepost door *** | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

26-01-07

back in belgium!!!!

liefste lezertjes, ik ben terug!
De drie weken in india waren fantastisch, geschift, rampzalig, grappig, angstaanjagend, warm, vertederend, ... eigenlijk heb ik nog nooit zo'n vreemde reis meegemaakt.
Omdat het moeilijk is om alles hier in het kort neer te pennen, geef ik jullie de volgende drie weken een kort verslagje, van het dagboek dat ik heb bijgehouden.

Sinds gisteren ben ik trouwens terug. Wat me opviel aan europese grond (ik ben aangekomen in parijs):
- wat rijden de auto's hier netjes op een rij! en zonder getoeter!!! en zo ver van elkaar!!!
- sneeuw!!! koouuuuddddd!!!!
- wat zijn de insekten hier klein
- waarom lachen de mensen hier zo veel minder?
- L&M sigaretjes smaken echt zoveel beter dan de goldflake-sigaretten die ik in india rookte. maar voor de prijs van één pakje hier, kan ik in india 10 pakjes kopen.
- wat zijn de straten proper! en leeg! geen zwerfhonden of bedelaars!
- en wat is het vreemd om thuis te zijn. ik voel me helemaal anders dan toen ik vertrok... het lijkt alsof mijn cultuurshock in belgie veel erger is dan toen ik aankwam in india....

08:26 Gepost door *** | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

02-01-07

byebye belgium!

Nog snel een berichtje voor ik vertrek!
Over tien minuutjes ga ik mijn vriendin ophalen en dan naar frankrijk, waar het vliegtuig naar india op ons wacht!
Ik zal mijn uiterste best doen om vanuit india een berichtje te posten.
En anders...
Tot over drie weken!!!! xxx

05:43 Gepost door *** | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |