20-02-07

reisverslag 17 januari

Wakker worden op een aangemeerde boot! Zalig! De zak maken was minder leuk.
Onze boottocht duurde maar een uurtje meer. En dan besloten we om met de taxi terug te keren naar Kovalam. Het voelde echt alsof ik thuiskwam.
We fristen ons op, haalden wat geld af en vertrokken weer naar het strand!
Lekshmi kreeg de kadootjes voor haar baby en we hielden er een kleine fotoshoot.


DSCN1816-800



Nadien weer naar Serenity en lekker slenteren over de dijk.
B en ik besloten om eens te gaan kijken naar de schilderijen, maar we zijn in de Kashmiri shop beland. De Italian boy wou mee naar België met mij… En hij wou me persé een tapijt aansmeren… (dat is pas een verkooptruc)
Tijdens onze onderhandelingen kwam Anil langs. Ok, kalm blijven dus!
Ik weigerde hem een hand te geven…
En wat deed hij? Hij presenteerde ons de rekening. Lef zeg.
(Kate vindt trouwens ook dat we niet moeten betalen)
Ik was laaiend. Maar dat loonde wel toen ik de kashmirishop terug binnen ging. Ik ben nog nooit zo hard geweest. “that’s too pink, i don’t like that, i want another color, …”
En ja, we kregen een goede prijs!

17:59 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

reisverslag 16 januari

Weeral zo vroeg opstaan… ‘the time is 5 o’clock”. Haastig inpakken en puzzelen om alles in onze zakken te krijgen. En rond 5.30u waren we al klaar!
Om kwart voor zes zou er een rickshaw klaarstaan, maar die was nergens te bespeuren.
Te voet naar het busstation dus.
En dan vier uur op een bus, zonder deuren, die aan grote snelheid door kleine straatjes met grote putten reed… Bij elke bobbel in de baan wipten we een halve meter omhoog. En S viel dan nog in slaap ook!
Toen de baan wat beter werd, viel ik ook een slaap. Ik werd pas wakker bij de pauze. Snel een sigaretje roken. (mannen zien hier veel te weinig vrouwen roken!) en dan nog anderhalf uurtje tot kottayam.
Eerst ontbijten en dan een taxi zoeken (onze zakken wegen een ton!).
De taxi bracht ons naar een bank, supermarkt en dan naar THE HOUSEBOAT!!!
Er stond een fruitmand en kokosnoten. We werden verwend.
’s Middags was het ook weer zo; veel schalen en borden, met sausjes, vis, rijst, …
En zelfs een desert!
In de namiddag zijn we een tempeltje gaan bezoeken van een indische heilige, en wat later nog een tempelcomplex (krishna, shiva, ayeppa, en nog een paar).
We hoorden het griekse vuur en iedereen liep vroom naar voor om te bidden, en dan de tempels binnen te gaan.
In het midden van het plein stond ook een speciale boom die geest helder zou maken.
(en leerlingpriesters, nog kinderen, liepen vrolijk rond, met witte strepen op hun lichaam)
We lagen trouwens aangemeerd bij het huis van boot-eigenaar. Zijn kinderen en hijzelf hielden ons gezelschap. We kregen bananen en allerlei kruiden om te proeven. Die bananen waren de lekkerste die ik ooit gegeten heb!
De jongen was trouwens een echte grapjas. Surel heette hij. Hij vertelde over zijn school (engelse school) en per zin malayalam moeten ze tien rupee strafgeld betalen.
Zijn zusje, Netu, was ook een schatje. Ze gaf me een bloem toen ze vertrok.
Ondertussen ging ik ff naar het toilet. STINKEN!
En wat dreef er in de pot? Een drolletje van B…
Alles wat ik in de pot achterliet verdween netjes, maar dat van B bleef drijven (slappe lach momentje)
De huiseigenaar en de kinderen vertrokken en wij moesten terug eten. Vanavond blijft de boot hier trouwens aangemeerd liggen.

Varia:
- B neemt mijn insectenangst over! (S was altijd al de kalmte zelf)
- Drie meiden + boot + videocamera + zaklamp + vodka = LACHEN

DSCN1743-800

17:56 Gepost door *** | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

reisverslag 15 januari

Vroeg opstaan werd heel vroeg opstaan… Om kwart voor 5 ging mijn gsm af: “Kun je opendoen?”
Ik was zo slaperig en draaide me om naar B, die dus al klaarwakker was (ze had het schuchtere klopje op de deur gehoord). Ze sprong uit bed, opende de deur en daar stond S, die snel de kamer inliep, trillend op haar benen. “Anil is een kieszak”
B en ik konden ons wel voorstellen wat er gebeurd was, maar na enkele sigaretten en wat vodka begon S zelf te vertellen.
Ik werd laaiend, maar hield me in voor S…
Een knuffel en bemoedigende woorden waren alles wat we momenteel konden doen.
B en ik gingen naar de andere kamer, om S haar spullen te halen. Gelukkig was Anil er niet. We hadden immers besloten om zonder hem verder te reizen. S wou hem niet meer zien.
Plots (bij de zoveelste verhuislading) zagen we hem op de trap. B en ik probeerden op hem in te praten, maar hij voelde zich zo schuldig en stak een goedkoop verhaal af over wat er gebeurd was. Hij begon over “going to paradise” (B begreep dit niet en bleef maar vragen “where are you going?”, tot Anil zijn ogen ten hemel opsloeg…)

Ik bleef maar over en weer lopen tussen de twee kamers. Uiteindelijk lukte het ons (vooral B) om Anil met enkele spulletjes naar Kovalam te sturen. We bedachten zelfs een excuus voor de anderen in Kovalam.
Aan B begon hij zijn laatste “greetings” te geven.
(ohja, om 7u vroeg hij of nog meegingen met de boottocht… Not…)
Toen hij weg was gingen we ontbijten en dan begon de pret. Informatie verzamelen (internet, Lonely Planet, bookshop en het tourism office)
Alles is geregeld voor morgen! We gaan op stap met een houseboat!
En ’s middags leerden we de “Tips for bargaining”
1. don’t say it’s your first time in India
2. Say less then half of the price
3. Don’t be too interested
4. Compare with other shops
5. Make eye contact
6. Kashmirishops are the most expensive! Go to handicraft shops!

In de voormiddag kocht ik mijn droomtapijt/sprei/wallhanging. En in de namiddag besloten we nog één keer als gekken te winkelen. B en ik kochten zelfs een kadootje voor S.
Toen we bij de winkel van the master passeerden, raadde hij ons aan om de bootsafari of de plantages te bezoeken. Maar de boot zal vol, dus werd het “the spice garden”.
S avonds een lekker etentje, en dan vroeg naar bed!

Varia:
- garlic fish makes you burp!
- Eten in chic hotel is lekker maar duur!
- Anil leefde nog om 14u. Hij is terug in Kovalam
- meiden zijn echt shopverslaafd (zie de etalagefoto!)
- als je niet wil lastiggevallen worden: blijf Nederlands praten en loop gesluierd over straat

DSCN1728-800

17:53 Gepost door *** | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-02-07

reisverslag 14 januari

Vandaag gingen we met de auto van Munnar naar Thekkady/Periyar. Zo’n 150km, die we in 4 of 5 u hebben afgelegd.
Voor één keer ging alles vlotjes. We passeerden nog meer prachtige panorama’s; bergen en theeplantages. In Thekkady vonden we vlot een hotel (bij de tweede poging!).
En dan lunch om 4u ’s middags.
Dan was het tijd voor mijn “droom”: een olifantenritje. Het was echt zielig. Een half uur koste 500rs per persoon, en we deden een stom kringetje in een achtertuin, en dan tot een kameel…

DSCN1694-800

 



Dat was het. Geen jungle of niets… En Anil liep heel de tijd achter onze olifant…
Daarna verkenden we het centrum (oorringen, ringen, …) om de tijd te doden, tot de Kalari-show begon. Heel indrukwekkend! Vooral toen er een stuk zwaard afbrak en in het publiek vloog.
Er was ook een gedeelte met vuur (brandende stokken, door brandende ringen springen, …)
Nadien mocht S zelfs haar kunnen tonen met de stokken!
Anil, B en ik stonden buiten een sigaret te roken en A zei dat hij een zilveren ketting voor B ging kopen. Is dat nu niet romantisch? B vindt het niet zo aangenaam, maar ik vond het hilarisch!
We lieten hem achter, op zoek naar een dorstlesser en dan kwamen we DE winkel tegen!
Prachtige zijden kleren (7 stuks voor S, 2 voor B en 2 voor mij). De winkel lag volledig overhoop. Er was een Belgische tornado doorheen geraasd!


 

DSCN1714-800
(en op voorhand lag er NIKS op de grond...)

 



Ik zag een prachtige ketting en hij vroeg 4800rs! Maar na nader onderzoek bleken de parels gewoon geschilderd. De verkoper leek te schrikken, maar hij bleef vriendelijk. (hij komt in april naar Belgie om hier een winkeltje te beginnen!)
Ik heb redelijk lang buiten bij hem zitten praten, terwijl S en B de winkel overhoop gooiden. Echt een heel interessante man.
De man van enkele winkels verder was veel enger. Hij wou me persé zijn winkel binnenlokken. “to talk, relax, give me a chance” Neen dank u.
Snel naar het hotel en bedje in!
Om 6.30 vertrekken we voor een boottocht.

Overige:
Indiërs kunnen alleen werken met goedkope klik-aanstekers. Het principe van rollen met een vuursteentje is hen onbekend.
Je zou ze moeten zien knoeien!

20:56 Gepost door *** in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13-02-07

reisverslag 13 januari

Vandaag zijn we vroeg opgestaan (weeral…) om naar Munnar te gaan. De eigenaar van het white rose hotel wilde ons 800rs aanrekenen voor het ontbijt! Na onderhandelen moesten we slechts 300rs betalen, wat eigenlijk nog altijd te veel was.
We gaven de lieve oude man (zakkendrager en theebijvuller) een fooi en dan begon de lange rit naar Munnar.
Rond 9.30u zijn we vertrokken en rond 16u zijn we aangekomen.
Op de rit ernaartoe zag ik mijn eerste (werk)olifant!


 

DSCN1605-800



En in de bergen zagen we echt adembenemende panorama’s.
Toen we stopten voor een waterval, zagen we aapjes, hagedissen en bontgekleurde insekten.
En dan…
Volgende stop: het mooiste vergezicht ooit: palmbomen in de diepte, met veel groen, omringd door bergen in nevelsluiers. We werden er stil van…

DSCN1646-800



Dan ging de tocht verder door rubber- en theeplantages. Die laatste zien eruit als grillige schaakborden. We kregen alledrie een LOTR-gevoel (jeweetwel, waar de hobbits wonen).
Zacht glooiende heuvels, paarse en rode en gele bloemen, kleine waterstroompjes, geitjes en dikke koeien in zachtgroen gras en dit alles bij een verfrissende temperatuur.
Maar dan begon de pret…. De hotelzoektocht.
In Munnar zelf waren er veel hotels, maar ofwel trokken ze op niks, ofwel waren ze volgeboekt. (Hotel 1 => Kiezig, Hotel 2 => VOL, Hotel 3 => VOL,…°
Dan raadde iemand ons een ander hotel aan, op 10km van Munnar. Eerst namen we nog een kijkje in een ander hotel maar B wou naar dat andere hotel in de bergen gaan kijken…
De weg ernaartoe was prachtig, maar meer geschikt voor een jeep dan voor onze auto. We deden er langer dan een uur over!
En het hotel… was nog in opbouw! We gingen naar een ander hotel daar vlakbij en dat was pas “grappig”. De kamers leken nog in orde, maar er was geen eten en het was DUUR!
(het uitzicht was echter fantastisch)
Tot we de kamers zagen… B’s eerste reactie: “kijk, een spin”. Ik trapte erop en de spin bleek een kakkerlak te zijn… Geweldig…
Duur, geen eten en kakkerlakken.
Toevallig zaten de Fransen (die ook in White Rose hotel verbleven) daar ook. Ze gingen naar de stad om eten (met een jeep!).
S, B en ik wilden meegaan, maar Anil kreeg een aanval van Indische woede (hij dacht dat we gingen seksen met die jongens) dus keerden we met ons viertjes terug naar Hillview hotel. We propten ons vol en genoten van een cocktail en roomservice!

Varia:
- Munnar ligt 1500m boven de zeespiegel
- Het is hier KOUD!
- lunch met kokosnoten, bananen, en “iets” waarvan ik de naam niet meer weet.

16:29 Gepost door *** | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

reisverslag 12 januari

Het plan voor vandaag was een bezoek aan een synagoge en een kerk, maar die waren dus allebei gesloten.
En wat doe je dan? Inderdaad, rondstruinen in de plaatselijke winkeltjes. Cochin stikt van de antiquairs. S en ik kochten een leuke poncho, en in een winkeltje met natuurlijk parfum lieten we ons alledrie verleiden door de lekkere geurtjes (Kerala flower!).


 


 

PICT1440-800




Terwijl S in een ander kledingwinkeltje aan het neuzen was, zat ik op straat een sigaretje te roken. Plots kwam er een “tourist police”-man naar me toe. “you can not smoke here! It’s not allowed” Hij moest het twee keer herhalen voor ik het begreep. En nadien liep hij gewoon weg, terwijl ik verder mijn sigaretje nuttigde.
Nog een wijze les: In India mag je op sommige plaatsen niet in het openbaar roken!
We verlieten Cochin (en de geur van gember) en vertrokken met Anil naar Ernakulam. Een grote winkelstraat, maar HEET! Ik heb het echt nog nooit zo heet gehad. Echt veel winkelen deden we dus niet. We kochten wel wat kleertjes voor Baby Jasmin, en voor onszelf enkele cdtjes. In een schoenenwinkel kreeg B het trouwens weer voor elkaar. Ze wou een schoen uit het rek nemen om het nader te bekijken, maar toen ze die optilde vielen alle schoenen omver als een dominospel…
Na lang rondslenteren in de hitte was ik opgelucht toen ik Anil zag. Ik was zo goed als gesmolten! Terug in Fort Cochin bezochten we de St. Francis Church en het Dutch cemetary, maar die vielen allebei redelijk tegen.
Via de zee wandelden we terug naar de marktplaats waar we nog wat aan onze toeristische shop behoeftes toegaven. (olifantjes, indische poppetjes, broeken, sjaals,…)
’S avonds gingen we naar Kathakali gaan kijken. Heel indrukwekkende show, maar hij duurde ook net iets te lang. Het begin was best wel grappig, net zoals de film van B!

DSCN1584-800



De spelers zijn super. Prachtige make-up en outfits.
Daarna gingen we in een superlekker restaurantje iets eten. We mochten zelfs de keuken bezoeken, supernetjes! Als echte toeristen, gaven we de onze complimenten aan de manager.
Er was ook een korte stroomstoring. Heel romantisch, buiten eten bij kaarslicht, met muziek op de achtergrond.

Overige:
- leuke jongen ontmoet in het toilet
- Waarom zitten hier zoveel Fransen?
- Indiers zijn echt kieszakken… Overal ligt er vuilnis…
- waarom word ik meer geraakt door zwerfdieren dan door bedelaars?

16:22 Gepost door *** | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-02-07

reisverslag 11 januari


Om 7.30u zou anil komen. Maar we zijn in India, dus hij belde dat hij wat later zou zijn. Niet veel later, gelukkig.
Ik was doodmoe! Zo vroeg opstaan…
Het was twee uur rijden naar Kollam, waar we de boot over de backwaters namen. En wat voor een boot! “tourist de luxe” noemen ze dat… Vooral het toilet was luxueus…
Maar de tocht zelf was prachtig! Wel wat lang (5.30u) in de hete zon (zonneslag…).

DSCN1516-800

 


S en ik bleven maar foto’s nemen… Wat een natuur, wat een helder water, gewoonweg fantastisch!

 

DSCN1548-800

 



Zelfs de lunch was apart te noemen. Voor de eerste keer waren we verplicht om met onze handen te eten. Maar wel lekker.
In Allepey stond Anil ons op te wachten als een bezorgde vader. Met de auto trokken we verder naar Ernakulam, waar S een vriend opzocht (en B en ik een toiletbezoek brachten; met zaklamplicht. Heel romantisch).
En dan kwam de hotelzoektocht.
Hotel 1 => VOL
Hotel 2 => slechts één kamer (die niet gekuist was…)
Hotel 3 => ook slechts één kamer (die pas geverfd was)
Uiteindelijk zijn we dus een heel chic hotel “white rose” beland (2000rs/nacht), maar er was AIRCO! Zalig voor een verbrand Belgje.
We gingen nog snel iets eten in een kraampje bij de zee, overheerlijke gebakken vis (met rijst inderdaad) en in het gezelschap van zwerfkatten (het moeten niet altijd honden zijn) en duizenden muggen. Ik heb nog nooit zoveel muggen gezien! En ze bijten (zelfs naar B!)!
Met ons drietjes wandelden we terug naar het hotel, maar we raakten de weg kwijt. Aan locals vroegen we de weg naar het hotel, maar ze begrepen ons niet!
tot we net als zij ons “r” lieten rrrrollen! “white rrrrose hotel”
”you go strrrraight en dan the firrrrst rrrrright!
En inderrrrrrdaad! Daarrrr was het hotel!

Maar nu slapen, in een koel kamertje, zonder muggen, glibberig van de aftersun…
onder de airco!!!

PICT1476-800

 

18:30 Gepost door *** | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |